Event
Wdzięczność

Właśnie to zrobiłeś. Przeczytałeś wdzięczność mimo pomieszanych liter.

Inna kolejność, a słowo pozostaje jasne.

Wdęzinzcość nie zmienia sytuacji. Zmienia punkt, z którego na nią patrzysz.

Nosimy ją w sobie głęboko, ale codzienność ją przykrywa.

Rok temu, w kwietniu, wyszedłem pograć w kosza na hali przy Głowaczowskiej w Kozienicach.

Obudziłem się kilka dni później w szpitalu na Tochtermana w Radomiu.

Nasza rocznica ślubu z Beatą minęła, kiedy byłem nieprzytomny.

Nie mogę pamiętać wszystkiego co się wtedy działo, ale wiem kto był.

I wiem, że bez Was nie byłoby tej strony, tego eventu, tego zdania.

Chcę, żebyście to wiedzieli. Nie przez post, nie przez wiadomość.

Ale właśnie na żywo - przy siatce, przy grillu, przy ogniu… i nie na końcu - przy tenisie.

Zagrajmy, porozmawiajmy, pobądźmy razem. To wystarczy.

To nasze wielkie „dziękuję" - koszykarzom, strażakom, ratownikom, lekarzom, rodzinom, przyjaciołom, sąsiadom.

Wszystkim, którzy byli z nami, kiedy liczyła się każda sekunda.

Którzy są i byli przy nas, gdy tego najbardziej potrzebowaliśmy.

Chcemy się spotkać i po prostu razem cieszyć. I znowu pomagać. Zapraszamy.

Poznamy się na miejscu.

Marcin, Beata, Amelia, Kornelia i Alicja Krześniakowie